Celem niniejszej publikacji jest opis szeroko pojmowanego wpływu języka polskiego na język bułgarski na podstawie licznych bułgarskich źródeł leksykograficznych, rejestrujących słownictwo obce głównie z XIX i XX wieku oraz z początku XXI. Zwrócono także szczególną uwagę na pomijane do tej pory a istotne zagadnienia semantyczne, ukazane na tle historyczno-kulturowym. Eksplorowane słowniki języka bułgarskiego: wyrazów obcych, etymologiczne, objaśniające, specjalistyczne i przekładowe umożliwiły przedstawienie różnorodności typologicznej zapożyczeń oraz ujawnienie bliższych i dalszych związków leksykalnych między językiem polskim a językiem bułgarskim na wielu płaszczyznach. Materiał leksykalny wyekscerpowany do potrzeb monografii objął wszelkie wyrazy zaświadczające różne sposoby oddziaływania języka polskiego na język bułgarski. W konsekwencji przyjętego kryterium znalazły się wśród nich liczne leksemy genetycznie polskie i obce, mające w bułgarskiej leksykografii przeważnie status typowych rusycyzmów, bardzo rzadko polonizmów (z funkcją polszczyzny jako języka źródłowego) czy też ukrainizmów.